Darksiders: Wrath of War (PlayStation 3)

[ZeeYAT]

KATEGORİ : Aksiyon
ÜRETİCİ FİRMA : Vigil Games
YAYINCI FİRMA : THQ
OYUNUN SİTESİ : www.darksiders.com

Herkesin bir idolü vardır. Ona benzemek isteriz, onun gibi giyiniriz, hatta onun gibi hareket ederiz. Ancak bu idol alma işinin dozunu biraz fazla kaçırdığımızda, hayatımızda kendi kişiliğimizden hiçbir şeyin kalmadığının farkına varırız. Biz artık biz değilizdir, daha ziyade idol olarak tasarladığımız kişi olmuşuzdur. İşte Darksiders'da bu noktada ikileme düşüyor. Darksiders'ı sizlere en kolay yoldan şöyle tarif edebilirim, God Of War'ı, Legend of Zelda: Ocarina of Time ile birleştirin işte ortaya çıkan oyun Darksiders oluyor. Ancak hemen söyleyeyim Darksiders bu iki oyun kadar iyi değil. Elbette ki piyasaya sürülmüş yeni oyunlar bazı efsanelerden bir takım öğeleri alıntılayabilirler ancak bu oyunu oynarken bu kadar alıntı da biraz fazla diyebilirsiniz.

Darksiders her şeye rağmen iyi bir oyun. Ses efektleri fena sayılmaz, grafikler iyi bir seviyede ve oyun bizlere aşağı yukarı 15 saatlik bir single player deneyimi sunuyor. Oyunda toplayacak birçok ekipman, upgrade edecek birçok silah, öğrenilecek kombolar ve bulunacak özel itemler mevcut. Oyundaki mekan ve düşman çeşitliliği de bir hayli zengin ancak dediğim gibi oyunun, diğer efsane oyunlardan yaptığı alıntılar Darksiders'ın başarısını biraz gölgeler nitelikte.

Oyunda mahşerin 4 atlısından biri olan War'ı yönetiyoruz. War olarak yapmanız gereken ise son derece basit. Charred Konseyi'nin bir hizmetkarı ve tarafsız biri olarak cennet ve cehennem arasındaki dengeyi sürdürmek. Bu sonsuz çekişmede her iki tarafında adil bir şekilde mücadele ettiğinden emin olmak için de kaba kuvvete başvuruyorsunuz. İnsan ırkının yok oluşuyla ve Destroyer'ın ordusunun zaferiyle sonlanacak bir dizi olayların başladığı bir anda vakitsiz bir şekilde dünyaya çağrılıyorsunuz. Ardından oyunu biraz oynadıktan sonra kendinizi başka bir boyutta buluyorsunuz ve kurulu olan dengeyi bozmakla suçlanıyorsunuz. Tekrardan dünyaya bazı soruların cevaplarını bulmak için ya da bu uğurda ölmek için geri yollanıyorsunuz. Oyunun hikaye kısmı bu oynadığınız yaklaşık bir saatlik sürede tükenip bitiyor, ardından karşılaştığınız şaşırtıcı olaylar karşısında ise pek şaşırmıyorsunuz çünkü tüm bu sürprizler sizin tahmin ettiğiniz gibi gerçekleşiyor.

GOD Of WAR MI OYNUYORUM YOKSA?
Hikayeden de kısaca bahsettikten sonra Darksiders’ın diğer oyunlardan yaptıkları alıntılara artık geçebiliriz. War’la yeterli bir kıyım yaptığınızda, ekranda yer alan öfke barı doluyor ve yeterli seviyeye ulaştığında War’ı bir süreliğine “Chaos” şekline geçirebiliyorsunuz. Chaos formunda War cüsse olarak daha da büyüyor, etrafı alevler tarafından sarılıyor ve şeytani bir forma kavuşuyor. War bu halde aşağı yukarı 30 saniye kalabiliyor ve bu sürede siz de etrafta bir hayli yıkım yapabiliyorsunuz. Tanıdık geldi mi? Evet War’ın “Chaos” formu Kratos’un “Rage of the Gods (Tanrılar’ın Gazabı)” halini bir hayli andırıyor. Bu sadece oyundaki benzerlikler için kısa bir girişti.

Aslında oyunda GOW’dan esinlenilmemiş bir özellik görmeden ilerlemeniz bir hayli zor. Örneğin, oyundaki iblisleri öldürdüğünüzde War onların ruhlarını özümsüyor ve bunları sonradan level arttırmak için kullanabiliyorsunuz. Etrafta renkli sandıklar var ve bu sandıklardan sağlığınızı arttıran ya da War’ın öfke barına eklenen ruhlar çıkıyor. Kratos Blades of Chaos’a sahipken, War Chaoseater’a sahip.

İsimlerindeki bu benzerliğe rağmen neyse ki şekillerinde bir farklılığa gitmiş yapımcılar, ancak bu sefer de Chaoseater’ı Dante’nin o devasa kılıcı Rebellion’a benzetmişler ya da bilemiyorum belki bu benzerlik olayını biraz abartmış da olabilirim. Elbette ki tüm bu benzerlikler bizim için bir sorun olmazdı, şayet Darksiders’taki dövüş sistemi GOW’daki kadar akıcı, estetik ve tatmin edici olsaydı. Ancak oyundaki dövüş sistemi vasatın üstü olsa da, hantal ve kare tuşuna fazla bağlı durumda.

Darksiders oynamak bazen size sanki GOW’a paralel evrende yaratılmış bir oyunu oynuyormuşsunuz hissi verebiliyor. Bu arada War’ında beni hayal kırıklığına uğrattığını söylemeden geçemeyeceğim. War’ın diğer anti kahramanlardan (inFamous’taki Joe gibi) pek bir farkı olduğunu göremedim. Oysa ben War’ın adından dolayı savaşın somutlaşmış bir hali olarak tasarlanmasını beklerdim. Öfkesinden parlayan ve çok daha karizmatik bir karakter yerine oyunda karşımıza kısa boylu ve kalıplı pek de karizmatik olmayan bir karakter çıkıyor.

Oyunda düşmanlarınıza yeterli hasar verdiğinizde düşmanınızın üstünde bir tuş işareti çıkıyor ve o an ekranda beliren o tuşa basarak düşmanınızın işini bitirebiliyorsunuz. Ancak GOW’dan bildiğimiz doğru zamanda doğru tuşa bas kombinasyonu Darksiders’ta mevcut değil. Örneğin GOW’da bosslara karşı ya da belli düşmanlara karşı bu senkronizasyonu uyguluyorduk oysa Darksiders’ta bu uygulama yerine tek tuş uygulamasına gidilmiş. Karşılaştığınız boss ya da sıradan bir düşman olsun ona belli bir hasar verdikten sonra ekrandaki beliren tek tuşa basarak onun işini bitiriyorsunuz. Şahsen ben “doğru zamanda doğru tuş” kombinasyonundan yanayım ve bu yüzden Darksiders’taki bu uygulama pek hoşuma gitmedi. Yapımcılar bu özellikle birlikte oyunu biraz daha basite indirgemişler.

BİRAZ FAZLA KOLAY
Bu tür aksiyon oyunlarında ustalaşmış arkadaşlara oyunun zorluk seviyesi yetersiz gelebilir. Oyunun dövüş mekanizması Devil May Cry kadar karışık değil ve mücadeleler God Of War’daki kadar meydan okuyucu gözükmüyor. Oyundaki kombolar için süper reflekslere sahip olmanız gerekmiyor. Darksiders’ı isterse ilk kez joystick tutan biri oynuyor olsun, oyundaki komboları kolaylıkla gerçekleştirebileceğini düşünüyorum. Neyse ki oyunda birçok silah var ve her silah da sizlere farklı hisler tattırabiliyorlar. Yani bir silahınızdan sıkılırsanız diğerini kullanmaya geçebilirsiniz. Yine aynı kolaylıkta fakat farklı kombolar… Bu oyunun iyi yanlarından biri, ancak az önce de belirttiğim gibi Darksiders’ın usta oyuncular için inşa edilmemiş olması ona baştan sona bir sınırlama getiriyor. Ancak yine de oyun zevkli ve izlemesi eğlenceli. Çünkü oyundaki animasyonlar oldukça canlı.

Darksiders’ta çeşitli zindanlardan topladığınız ekipmanlar oldukça işinize yarıyor. Peki bu ekipmanları nerelerden buluyorsunuz? Yapımcılar bu konuda da Zelda 3D oyunundan bir hayli faydalanmışa benziyorlar.

Oyunda War’ın yolu zaman zaman puzzle zindanlarına düşüyor. Buralarda oyunda daha fazla ilerlemeniz ve bosslarla karşılaşmanıza olanak sağlayan eşyalar ve silahlar buluyorsunuz. Oyun boyunca zindan haritaları, hazine bulucular, özel kapıları açan anahtarlar ve kırmızı kristal duvarları patlatmak için kullandığınız bombalar bulacaksınız.

Oyunda bulduğunuz silahlar yalnızca savaşırken işinize yaramıyor. Örneğin, Abyssal Chain isimli silahınızı uçurumlarda karşıdan karşıya geçmek için kullanıyorsunuz ya da bumeranga benzeyen Crossblade’i çevrenizde bulunan bir ateşi başka yerlere aktarmak için ya da birden çok düşmanınızı aynı anda doğramak için kullanabiliyorsunuz. Şimdi Darksiders’ın Zelda’yla olan benzerliklerini de kısaca sayalım. Her zindanda yeni bir silah alıyorsunuz ve o silahlarda uzmanlaşmanız gerekiyor, tıpkı Zelda’da olduğu gibi. Her zindandan sonra büyük bir boss ile karşılaşıyorsunuz, tıpkı Zelda’da olduğu gibi. Az önce bahsettiğim Crossblade’te, her ne kadar shiruken görünümlü olsa da, bana Zelda’nın bumerangını andırdı. He bir de Ruin var, War’ın atı. Oyunda anlayacağınız ata da binebiliyoruz, ne gibi… Zelda gibi.

Darksiders grafik itibariyle bizlere ileri düzeyde bir görsellik sağlamıyor, ancak oyundaki ışıklandırmalar ve kıyamet sonrası tasarlanan dünya benim oldukça hoşuma gitti. Oyunun grafikleri genel olarak oyuncuları tatmin edecek seviyede olsa da, zaman zaman oyunun framerate’indeki düşüşler canınızı sıkabilir. Ancak Vigil Games bu hatayı düzeltecek yamayı en kısa sürede yayınlayacağını duyurdu.

Oyundaki müziklerde ne yalan söyleyeyim bana biraz GOW’u andırdı ancak War’ın dövüş anındaki oluşturduğu atmosfer Kratos’a pek yanaşamıyor. Kratos’u yönetirken özellikle savaş anlarında kendinizden geçersiniz ancak War’ı yönettiğinizde her zaman bunun bir oyun olduğunu biliyorsunuz, şüphesiz bu da her ne kadar GOW’a benzetilmeye çalışılsa da Darksiders ve GOW arasındaki o koca farkı gözler önüne seriyor.